Św. Grzegorz I Wielki zostaje papieżem

(ur. ok. 540, zm. 12 marca 604), jego pontyfikat przypadał w okresie od 3 września 590 do 12 marca 604. Z pochodzenia był Rzymianinem i arystokratą. W 30. roku życia był pretorem Rzymu, dwa lata później wycofał się z polityki i zamienił swój dom w klasztor benedyktyński. Wybrany na papieża 3 września 590 roku. Dążył do ustanowienia prymatu Kościoła rzymskiego nad wschodnim. Podjął pertraktacje z Longobardami, ratując Italię przed całkowitym wyniszczeniem. Szukał zbliżenia z Germanami, przyczynił się do chrystianizacji Anglii. Według tradycji dążenie do chrystianizacji Anglii było związane z przeżyciem jakie miał papież jeszcze przed rozpoczęciem swojego pontyfikatu. Ujrzał pewnego dnia niewolników na targu i zapytał się jednego z nich skąd są. Ten odpowiedział że z Brytanii. Na wieść, że lud ten jest nieschrystianizowany, przeraził się. Zadał mu następnie pytanie – kim są, i słysząc odpowiedź Anglowie był przekonany ze słyszy aniołowie. Na pytanie o dokładną lokalizacje kraju, usłyszał Deira, zmienił sobie na De ira – wybawieni od gniewu Bożego i powołani do miłosierdzia. Na pytanie jak nazywa się władca prowincji usłyszał Aella (pierwszy władca Deiry od około 506 roku), zmienił sobie na Alleluja. Po tym spotkaniu postanowił przeprowadzić misje do tego kraju. Pomysł papieża był niezwykle nowatorski, ponieważ do tej pory kościół zajmował się tylko umacnianiem struktur u ludów już nawróconych a inicjatywę w szerzeniu dobrej Nowiny pozostawiali władcom bądź gorliwcom. Właśnie od czasów Grzegorza I stolica apostolska przejmuje przewodnictwo w kwestii misyjnej. Opracowano całą „teologie misyjną”, w której chodziło o to, aby stworzyć Królestwo Chrystusa na ziemi poprzez głoszenie ewangelii u pogan. Grzegorz sam chciał podjąć misje chrystianizacyjną jako pomysłodawca, jednak objęcie przez niego Stolicy Apostolskiej pokrzyżowało te plany. Wysłał wiec na Brytanię przeora swego klasztoru Augustyna, który ochrzcił Bretwalda (króla anglosaskiego) Aethelberta I. W 601 roku ustanowił Augustyna arcybiskupem Canterbury. Zostawił po sobie 35-tomowy komentarz do Ewangelii św. Jana, pod tytułem Moralia, a takze stworzył nowoczesną formę mszału. Zaangażował sie też silnie w organizację klasztorów wg reguły Benedykta z Nursji. W 593 Grzegorz I zapoczątkował naukę o czyśćcu, czyli miejscu, gdzie dusze zmarłych cierpią, dopóki nie spłacą długu lub nie zostaną wykupione przez ofiary żywych. Rozwijał również naukę Ewagriusza z Pontu, a później Jana Kasjana o grzechach głównych. W roku 600 wprowadził łacinę jako jedyny język używany w trakcie nabożeństw, mimo że nie była ona znana wszystkim wiernym.

Benedykt XV (Giacomo della Chiesa) zostaje papieżem.

Jan Paweł II beatyfikował papieży Piusa IX i Jana XXIII.